Από τον Λαμπράκη στον Charlie Kirk

Με το άκουσμα της είδησης της δολοφονίας του Charlie Kirk, η σκέψη μου στράφηκε στα καθ' ημάς ταραγμένα μετεμφυλιακά χρόνια της αντικομμουνιστικής υστερίας και της αστυνομικής τρομοκρατίας. Τότε που έπεφτες νεκρός από πυρά της χωροφυλακής, αν ήσουν δημοκρατικός πολίτης και όχι καθαρόαιμος «εθνικόφρων». Ο Γρηγόρης Λαμπράκης και ο Σωτήρης Πέτρουλας είναι δύο τραγικές ενδεικτικές περιπτώσεις.

Οι όροι σήμερα, σε όλο τον δυτικό κόσμο και ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν αντιστραφεί. Οτιδήποτε παρεκκλίνει από το δόγμα του άκρατου δικαιωματισμού, στοχοποιείται σαν «ακροδεξιό» και φιμώνεται. Ο κόκκινος ή πολύχρωμος φασισμός δεν συνομιλεί με τους αντιπάλους του. Σκοτώνει όποιον θεωρεί απειλή για το καθεστώς της «ανοχής» και της «προόδου».

Συμπέρασμα: Σημασία δεν έχει αν είσαι «δεξιός» ή «αριστερός». Σημασία έχει να αγωνίζεσαι μέσα στις συνθήκες της δικής σου εποχής για αυτά που πιστεύεις ότι υπηρετούν την πατρίδα και τη δημοκρατία, όπως κάποτε οι Έλληνες Λαμπράκης και Πέτρουλας και μέχρι χθες ο Charlie Kirk.

Αιωνία ας είναι η μνήμη τους.